Dlaczego powstają brodawki i jak je leczyć?

Brodawki to łagodne formacje brodawkowate na powierzchni skóry i błon śluzowych. Przyczyną jest wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), który zakaża większość populacji świata. Narośla mogą pojawić się na każdej części ciała, także w miejscach intymnych i narządach wewnętrznych.

Co powoduje brodawczaki?

W 50% przypadków choroba jest przenoszona drogą płciową, ale może nie objawiać się przez długi czas. Objawy kliniczne obserwuje się w przypadku osłabienia obrony immunologicznej organizmu, co jest spowodowane przeziębieniem, stanem zapalnym i współistniejącymi przewlekłymi dolegliwościami narządów wewnętrznych.

Brodawki na ciele najczęściej pojawiają się w okresie dojrzewania, co zbiega się z początkiem aktywności seksualnej. U młodych osób przyczyną mogą być częste zmiany partnerów seksualnych, seks analny. W okolicach intymnych narośla tworzą się zwykle w ciągu 1–2 miesięcy po stosunku bez zabezpieczenia.

Brodawki obserwuje się znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Łagodne formacje mogą wystąpić w okolicy odbytowo-płciowej oraz na błonach śluzowych pochwy i szyjki macicy. Często powoduje to raka narządów rozrodczych. Ze względu na słabą odporność małe dzieci są podatne na zakażenie HPV; wirus przenoszony jest przez zakażonych rodziców poprzez bliski kontakt domowy.

Często pacjenci z nadwagą pytają dermatologa: dlaczego na ciele pojawiają się brodawki? U osób z nadmierną masą ciała szczególnie często diagnozowane są objawy choroby. Powodem jest zaburzenie metaboliczne w organizmie. Narośla lokalizują się głównie w fałdach skórnych pod pachami, w pachwinie, pod gruczołami sutkowymi, na szyi, powiekach i twarzy.

Dlaczego brodawki pojawiają się na ciele, skąd się biorą?

Po przedostaniu się do krwi wirus brodawczaka zaczyna aktywnie się namnażać, wpływając na górne warstwy skóry. Jeśli układ odpornościowy jest wystarczająco silny, zewnętrzne objawy infekcji mogą nie być obserwowane przez długi czas. Ale gdy zostaną stworzone sprzyjające warunki, następuje patologiczna proliferacja komórek nabłonkowych.

Okres inkubacji nie przekracza 3 miesięcy, ale w niektórych przypadkach utajony przebieg choroby trwa do 2 lat. Prowokującymi przyczynami pojawienia się brodawczaków na ciele są grypa, zatrucie, silny stres, ostra choroba zapalna, ciąża i okres dojrzewania.

Główne drogi zakażenia HPV:

• Od chorej matki do dziecka w trakcie przejścia przez kanał rodny. Dzieje się tak, jeśli kobieta ma brodawki w miejscach intymnych. Patogen może również przedostać się do dziecka poprzez mleko matki.
• Choroba przenoszona jest drogą płciową z zakażonego partnera na zdrowego. Używanie prezerwatywy zmniejszy ryzyko. Ale jeśli narośla są zlokalizowane w kroczu lub odbycie, antykoncepcja jest nieskuteczna.
• Domowa droga zakażenia następuje poprzez wspólne ręczniki i artykuły higieniczne. W ten sposób wirus dostaje się do organizmu dziecka.
• Do samozakażenia dochodzi, gdy łagodna formacja zostanie uszkodzona brzytwą lub obcisłym ubraniem. W innych miejscach przyrosty pojawiają się w większej liczbie.

Rodzaje i zewnętrzne objawy brodawczaków

Istnieje ponad sto odmian objawów wirusa, w zależności od rodzaju patogenu:

1. Brodawki narządów płciowych występują na zewnętrznych narządach płciowych, odbycie i kroczu u mężczyzn i kobiet. Mają osobliwy kształt, przypominający grzebień koguta lub kalafior. Formacje są liczne, powodując swędzenie i dyskomfort. W rzadkich przypadkach kłykciny odbytowo-płciowe są zlokalizowane na błonach śluzowych jamy ustnej, języka i warg.
2. Proste brodawki Mają okrągły kształt i najczęściej dotyczą kończyn. Zwykle pojawia się wiele brodawczaków, wysypki utrzymują się przez 6–8 miesięcy, po czym mogą ustąpić samoistnie bez żadnego leczenia.
3. Brodawki płaskie lub młodzieńcze występują u nastolatków w okresie dojrzewania na tle zmian hormonalnych w organizmie. Zwykle takie brodawczaki są zlokalizowane na twarzy, szyi, palcach u rąk i nóg z tyłu. Narośla są płaskie, w kolorze jasnoróżowym lub beżowym, bezbolesne.
4. Brodawki nitkowate lub akrochord - Są to wydłużone formacje o jasnoróżowym lub brązowawym kolorze. Najczęściej pojawiają się u kobiet pod gruczołami sutkowymi, na szyi, powiekach, twarzy i pachwinie, pod pachami.
5. Brodawki podeszwowe zlokalizowane na podeszwach stóp i wewnętrznej stronie dłoni. Narośla powodują swędzenie i dyskomfort podczas chodzenia. Ten brodawczak wygląda jak okrągła formacja, podobna do kalusa. Pośrodku znajdują się czarne kropki, wzdłuż krawędzi zwój zrogowaciałej skóry.
6. Onkogenne wirusy brodawczaka ludzie powodują rozwój raka krtani i narządów płciowych u kobiet.

Leczenie brodawczaków na twarzy i ciele

W większości przypadków znamiona skórne nie powodują dyskomfortu i nie wymagają leczenia. Wyjątkiem są formacje, które ulegają ciągłym kontuzjom i są defektami kosmetycznymi.

Niemożliwe jest całkowite wyleczenie wirusa HPV, ale terapia podtrzymująca może pomóc uniknąć pojawienia się narośli na skórze. Dla zakażonej osoby przydatne jest przestrzeganie właściwej diety, aktywność fizyczna, wykonywanie zabiegów zdrowotnych i porzucenie złych nawyków.

Na początek lepiej leczyć wirusa brodawczaka lekami miejscowymi.

Jeśli po zażyciu leków nie zostaną zaobserwowane pozytywne zmiany, narośle usuwa się chirurgicznie. Ale bez wstępnej terapii regeneracyjnej taka procedura jest nieskuteczna, ponieważ mogą wystąpić nawroty. Po pierwsze, konieczne jest przeprowadzenie leczenia w celu zwiększenia obrony immunologicznej organizmu. Pacjent przyjmuje immunomodulatory, kompleks witamin, leki przeciwwirusowe i cytotoksyczne. Jeżeli występują choroby współistniejące, należy leczyć źródło zapalenia.

Chirurgiczna metoda leczenia

Konieczne jest leczenie chirurgiczne patologii, jeśli średnica brodawczaka przekracza 1 cm, jeśli podejrzewa się guz nowotworowy. Lekarz usuwa narośl wraz z niewielką ilością otaczającej tkanki. Następnie zakładane są szwy kosmetyczne.

Alternatywne metody leczenia brodawczaków na twarzy i ciele to:

• Kriodestrukcja– taki wpływ na nowotwór mają niskie temperatury (-196°). Zabieg jest bezbolesny i nie wymaga podawania środków znieczulających. Po potraktowaniu ciekłym azotem narośl staje się biała, po czym na jej miejscu tworzy się pęcherz. Stopniowo komórki patologiczne obumierają. Metoda ta pomaga w leczeniu brodawczaków na szyi, powiekach, w okolicach intymnych i innych obszarach o wrażliwej skórze.
• Elektrokoagulacja – jest to wpływ prądów o wysokiej częstotliwości na dotknięty obszar. Na wąskiej łodydze lub podstawie narośla zakładany jest specjalny pierścień, który kauteryzuje tkankę. Następnie brodawczak można łatwo usunąć. Nie występuje krwawienie.
• Usuwanie laserem jest najmniej traumatyczną metodą leczenia. Dotknięty obszar jest narażony na działanie promieni dwutlenku węgla, ciecz odparowuje, tkanki ulegają odwodnieniu, wysychają i zamieniają się w ciemną skorupę, która odpada po tygodniu. Podczas usuwania brodawczaków na powiekach i twarzy należy unikać kontaktu skóry z promieniami ultrafioletowymi, w przeciwnym razie może wystąpić pigmentacja.
• Leczenie radiochirurgiczne wykonywane przy użyciu specjalnej aparatury. Metoda terapii jest podobna do kauteryzacji laserowej, tylko w tym przypadku stosuje się nóż radiowy. Po usunięciu nie pozostają żadne blizny.
• Metoda niszczenia chemicznego przeprowadza się poprzez nałożenie na powierzchnię brodawczaka kwasów organicznych, które niszczą strukturę komórek patologicznych.

Jeśli próg bólu jest niski lub wzrost jest duży, stosuje się znieczulenie miejscowe. Po operacji pacjent musi zastosować się do zaleceń lekarza i przeprowadzić dezynfekcję. Wycięty brodawczak kierowany jest do badania histologicznego w celu wykluczenia obecności komórek nowotworowych.

Nawroty po leczeniu chirurgicznym występują, jeśli dotknięty obszar nie jest leczony całkowicie. W tym przypadku wzrost pojawia się ponownie.

Usuwanie brodawek narządów płciowych

Przed zabiegiem należy wykonać biochemiczne badanie krwi na obecność przeciwciał przeciwko wirusowi HPV, wymazy w kierunku infekcji układu moczowo-płciowego oraz biopsję tkanki. Na podstawie wyników badań lekarz dobiera optymalną opcję leczenia.

Kłykciny odbytowo-płciowe usuwa się tymi samymi metodami, co brodawczaki na szyi i twarzy. Należą do nich kriodestrukcja, promieniowanie laserowe, elektrokoagulacja, terapia falami radiowymi, niszczenie chemiczne.

Wszystkim pacjentom zaleca się leczenie brodawczaków okolicy intymnej, gdyż mogą one spowodować zakażenie wirusem partnera. Natomiast narośla w pochwie i szyjce macicy u kobiet wymagają pilnego wycięcia, ponieważ mogą powodować raka.

Zapobieganie ludzkiemu HPV

Jedynym sposobem zapobiegania wirusowi brodawczaka jest szczepienie. W niektórych krajach środek ten znajduje się na liście szczepień obowiązkowych, w innych zabieg przeprowadza się na życzenie pacjenta.

Zastrzyki szczepionki podaje się w 3 etapach, w odstępie 1 miesiąca i sześciu miesięcy po pierwszym wstrzyknięciu. Badania naukowe potwierdziły skuteczność tej metody, która eliminuje przyczyny łagodnych formacji na skórze.

Dodatkowe środki zapobiegawcze obejmują chroniony stosunek płciowy, staranny dobór partnera seksualnego, wzmocnienie układu odpornościowego, poprawę zdrowia organizmu, stosowanie środków higieny osobistej i terminowe leczenie chorób zakaźnych.

Dermatolog może odpowiedzieć na pytanie, dlaczego brodawczaki rosną i jak należy je leczyć. Lekarz przeprowadzi badanie, przepisze badania laboratoryjne i wybierze niezbędny schemat leczenia.